Περιοχή

Στην Ήπειρο, στο νομό Ιωαννίνων, πολύ ψηλά, υπήρχε ένας τόπος όμορφος, άγριος, παράξενα εντυπωσιακός που τον είχαν δικό τους οι σταυραετοί και του βουνού οι πετρίτες.

Κάποτε, στριμωγμένοι από ανάγκη, ανέβηκαν εκεί άνθρωποι που ξέραν να φιλιώνουν με τη φύση και τα στοιχειά της και να προκόβουν και να δημιουργούν ακόμα και σε έναν τόπο σαν αυτό που δεν σου πήγαινε στο νου ότι μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο. Και έχτισαν σπίτια αυστηρά και επιβλητικά, σαν κι αυτούς, και εκκλησίες όμορφες και σχολειά.

Και μέρωσαν τα νερά που στράγγιζαν ολόγυρα και φτιάξαν όμορφες βρύσες και γιοφύρια. Μια αδιάσπαστη λίθινη ενότητα, αδιάσειστος μάρτυρας της παρελθοντικής οικονομικής ευημερίας. Σκληρή, παγερή και απρόσιτη, η πέτρα κατορθώνει να συγκρατεί πάνω της κάθε βλέμμα. Κυριαρχεί παντού και πάντα…

Και αφού οι άγριοι γκρεμοί δεν μπορούσαν να τους δώσουν άλλα, καναν κοπάδια μεγάλα με χιλιάδες ζωντανά που… ό,τι τους έδωσαν, μάθαν, τόλμησαν και το εμπορεύτηκαν στα πέρατα της Ευρώπης. Και μάθαν γράμματα και τέχνες. Και πολέμησαν για να κρατήσουν ό,τι κατέκτησαν με κόπους ζωής και αιώνων, και δώσαν πολλά στον τόπο που τους είχε δώσει και αυτός.

Και έτσι η Πέτρα, η Μνήμη και το Φως που περιέβαλε την παράξενη αετοφωλιά, δημιούργησε το θρύλο ενός τόπου που τον μάθαν και τον είπαν στους αιώνες: Το θρύλο του Συρράκου.


Αφιερώματα για το Συρράκο στον τύπο και το διαδίκτυο

Εντυπώσεις από το Ξενοδοχείο "Το Συρράκο". Ο λόγος σε εσάς...

Video από γλέντια στο ξενοδοχείο.

Τζουμέρκα